asd

    Hayki – Ol

    Hayki – Ol Sözleri
    Yukarı, yukarı, yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”
    Yukarı yukarı yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”
    Tek renk, sigaram, dört duvar
    Hep boşluk tavanda hep duman
    Bana “vazgeç!” dediniz kaç kere
    Bu, varoluşla aramdaki tek bağ
    Her dokunan kopardı tekrar
    Her gecenin sonu bir beddua
    Ben sustum konuştu etraf
    Dert etmedim ki tutulan söz mü var? Yok
    Tüm düşleri yırtıp at
    Tüm sokakların adı intikam
    Pencereden sarkan zaman gibiydi
    Ve yalanla eriyip gitti kar
    Her sabah aynada yine aynı korku
    Gam beni kurşunlara dizdi boğup
    Ama ölüm artık pek yormuyor ki
    Tek korkum yaşamak, teslim olup
    Ben sandım ki bulut bağladı Ay’a
    Dert ayaklarıma bağlı bi’ kaya,
    Dayan buna peşinde ok gibi
    Sen durduğun an sırtına saplanır hayat
    Sök, çıkar şimdi koş yine
    Ben neresinden kaçsam yakalar hayat
    Hiç “giderim” demedim bu kavgadan cayıp
    Canımdan olmadan!
    Gittin, yol sormadın ki
    Geri dön bu duman beni boğmadan
    Bilmem kime derdim derdimi
    Bana seslenen bu sayfalar olmadan
    “Her şeye rağmen dayan” dedin bana
    Üstelik hiç korkmadan
    Şimdi tek çarem geri tırmanmak
    Daha çok yere yığılıp kalmadan
    Nakarat:
    Yukarı, yukarı, yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”
    Yukarı yukarı yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”
    Şehir üstüme devrilirken
    Huysuzluk sırtıma kök salar yine
    Bir ayıp gibi doğarken gün
    Aynı çirkin şarkıyı besteler yine
    Ama yeminle tüm taşları kır’ıcam
    Beni ne kadar dibe tıksalar bile
    Yalnız sana seslenen
    Şu sayfalarımı yırtıp yaksalar bile
    Zaman dar, hadi kanatlan
    Kelimeler kilitse müzik anahtar
    Korkma başımı yere bırakmam ki
    Beni delseler de 7 taraftan
    Ona varacaksın neyi ararsan kalk,
    Bak sana bağırıyor gökyüzü
    Niye görmüyor hiç gözün?
    Sadece korkmak dibe bağlıyor herkesi
    Biri sormuyor “nerdesin?”
    Yürü bekleme yol mu yok gelmesin
    Biri sormuyor “nerdesin?”
    Ölümün ertesine kaldı gülmek çaresiz
    Gelen olmuyor, gelmesin
    Her neyse lekesizce yaşa, sen yine de başar
    “Ver” deme de koş al sarsa bile başa
    Dene, çünkü zaman dursa bile kaçar
    Bilen olmuyor, bilmesin
    Çöz dilini vazgeçme ne fark eder?
    Nerede doğmuş, nerede büyür ki insan?
    An gelir ve çark eder
    Şavaş bitmez herkes kaybeder;
    Kimi vicdanını, kimi aklını
    Kimi kaçtı gitti, kimi saklanır
    Sen ayakta kal buna katlanıp
    Yukarı, yukarı, yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”
    Yukarı yukarı yukarı
    Tırmandıkça kuyulardan yukarı
    Kalkıp gittim içimdeki güneşe
    Seslendim; “ol, ol”

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir